Ursula K. Le Guin - Najdalszy brzeg (Andrzej Ferenc)

Trzeci tom cyklu Ziemiomorze

Najdalszy brzeg Ursuli K. LeGuin to książka wyjątkowa. Przez ponad 25 lat była zakończeniem cyklu Ziemiomorze. Spotykamy tutaj Geda Krogulca jako Arcymaga, najważniejszą i najpotężniejszą osobę w społeczności magów. Jednak magia zanika. W archipelagu tego jeszcze nie widać jednak na Rubieżach, stało się to faktem. Magowie zapominają zaklęć a czary przestają działać. Zaniepokojony Ged wraz z towarzyszem młodym Arrenem udają się w podróż aby rozwikłać tę zagadkę. Okazuje się, że między życiem a śmiercią jest rozdarcie. Aby je zamknąć Ged i Arren muszą zejść do krainy umarłych.

Jak cały cykl również i tę książkę można odbierać na dwóch poziomach- pierwszy to ciekawa historia w sprawnie wymyślonym świecie. Istnieje jednak jeszcze jeden poziom. Pierwszy tom dotyczył akceptacji samego siebie Ged walczy z bezimiennym cieniem, który okazuje się odbiciem jego ciemnej natury. W tomie drugim Tennar odkrywała swoją tożsamość i umiejętność decydowania o własnym życiu. Najdalszy brzeg to przede wszystkim powieść i akceptacji śmierci i przemijania. Trochę w nawiązaniu do Nowotestamentowego „Kto chce zachować życie, straci je”, jesteśmy w stanie żyć pełnią życia tylko wtedy kiedy zaakceptujemy, że jest ono czymś chwilowym a my sami istotami śmiertelnymi.

O Andrzeju Ferencu jako lektorze całej serii pisałem parokrotnie. I w sumie nic się nie zmienia. Poziom nagrania oraz umiejętności czytającego są naprawdę na wysokim poziomie i słucha się z tego z przyjemnością.

Ja osobiście nie mogę się doczekać kolejnych tomów z tej sagi, chociaż mam świadomość, że niektórzy mogą uznać cały cykl za lekkie przynudzanie. Ale oni się nie znają...

Słowa kluczowe: fantasy
Autor recenzji:
Krzysztof Chimkowski
2015-06-22